امام حسین علیهالسلام، سومین امام از سلسلهی امامان معصوم و فرزند دوم امام علی علیهالسلام و حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها، در سوم شعبان سال چهارم هجری در مدینه به دنیا آمد. او در دامان پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله تربیت شد و از کودکی با آموزههای وحیانی و اخلاق نبوی آشنا گردید. در زندگینامه امامان معصوم آمده است که امام حسین علیهالسلام تجلی کاملی از ایمان، شجاعت، آزادگی و ایستادگی در برابر ظلم و فساد بود. ایشان پس از شهادت برادرش، امام حسن علیهالسلام، مسئولیت امامت را بر عهده گرفت و در دورهای به رهبری امت پرداخت که یزید، فردی فاسق و جائر، به خلافت رسیده بود.
سیره و منش امام حسین علیهالسلام اوج تعهد به دین، عزت انسانی و وفاداری به آرمانهای الهی را نشان میدهد. هنگامی که دید دین جدّش در خطر است و امت اسلامی در سکوتی مرگبار گرفتار آمده، با قیام عاشورا ندای «هیهات منا الذله» سر داد و با جمعی اندک اما باایمان، به سوی کربلا رهسپار شد. در روز عاشورا، در دهم محرم سال ۶۱ هجری، ایشان و یاران وفادارش با جانفشانی و ایثار، حماسهای بزرگ در راه دفاع از حق و حقیقت آفریدند. شهادت امام حسین علیهالسلام نهتنها نقطه اوج سیره انقلابی اوست، بلکه الگویی همیشگی برای مبارزان راه حق در همه دورانها به شمار میرود. قیام عاشورا به گفته بسیاری از علما و در منابع معتبر مانند زندگینامه امامان معصوم، ماندگارترین درس عزت، غیرت دینی و ایثار در تاریخ اسلام است.
