امام محمد بن حسن، مشهور به امام زمان یا حضرت مهدی عجّلاللهتعالیفرجهالشریف، دوازدهمین و آخرین امام از سلسله امامان معصوم است. ایشان در سال ۲۵۵ هجری قمری در سامرا به دنیا آمد و فرزند امام حسن عسکری علیهالسلام است. تولد ایشان در شرایط بسیار سخت و تحت شدیدترین مراقبتهای حکومت عباسی رخ داد و به همین دلیل بخش زیادی از زندگی ایشان در خفا و غیبت گذشت. در زندگینامه امامان معصوم آمده است که وجود امام مهدی، نقطه امید و انتظار برای نجات بشریت از ظلم و ستم و تحقق عدالت واقعی است. سیره و منش امام زمان عجّلاللهتعالیفرجهالشریف، مظهر کامل عدالت، رحمت، علم و قدرت الهی است. ایشان به عنوان حجت خدا بر زمین، مأمور به برپایی حکومت حق و عدل در جهان و نابودی ظلم و فساد است. غیبت امام مهدی که به دو مرحله غیبت صغری و غیبت کبری تقسیم میشود، بخشی از حکمت الهی برای حفظ جان ایشان و آمادگی مردم برای ظهور است. در این دوران، پیروان و منتظران امام، با حفظ ایمان، عمل صالح و دعا برای فرج، به انتظار فرج بزرگ نشستهاند.
امام زمان علیهالسلام در طول زندگی خود، از طریق نایبان خاص و همچنین عنایات غیبی، هدایت جامعه شیعه را به عهده داشته و دارد. وعده ظهور ایشان در منابع معتبر اهل بیت و روایات فراوان آمده است و آن ظهور، مصلح جهانی، برپادارنده عدالت و صلح پایدار در جهان خواهد بود. زندگی و امامت امام مهدی، محور امید و انتظار در فرهنگ و اعتقادات شیعیان است و درسهایی از صبر، توکل و پایبندی به حق را به جهانیان میآموزد.
